KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2007/4756 E., 2007/21121 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Kasım 2007
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
Karar Metni
435 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 ve 5236 sayılı Yasalar uyarınca 1.1.2006 tarihinden sonra,anılan yasanın 427. maddesinde kesinlik sınırı 1.090,00 YTL.’ye çıkarılmış olup, inceleme konusu karar bu tarihten sonra verilmiş ve davalılar yönünden kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve Esas 1989/3, Karar :1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalıların temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle Dairemizce reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirci nedenlere göre davacının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
3-Dava, davacı işçinin iş kazası sonucu beden güç kaybına uğraması nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, 26.06.1966 gün, 1966/7.7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine, hak ve nesafet kurallarına göre davacı yararına 4.000,00 YTL. Manevi tazminat yerine 1.000,00 YTL. Manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın düzetilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2007/4756, K. 2007/21121, 26 Kasım 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama