Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/4830 K.2007/6614

Davacı, tedavi giderinin davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle mahkemece bozmadan önce verilen 17.02.2004 tarihli kararda davacının faiz istemi hakkında mahkemece olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamış olmasına rağmen 17.02.2004 tarihli kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle davalı yararına doğan usulü müktesep hak ilkesine göre davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 960,00 YTL tedavi gideri, 4.595,00 YTL tıbbi cihaz bedeli olmak üzere toplam 5.555,00 YTL sağlık giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece 960,00 YTL tedavi gideri ve 4.595,00 YTL tıbbi cihaz bedelinin davalı Kurumdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin karar Dairemizin 28.06.2004 tarihli kararı ile bozulmuş mahkemece bozma kararına uyularak 4.595 YTL. tıbbi cihaz bedeli ile 960.00 YTL. tedavi giderinin davalı Kurumdan tahsiline karar verilmişse de varılan sonuç hatalı olmuştur.

Öncelikle belirtilmelidir ki; 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bir mahkemenin Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda mahkeme yönünden o kararda gösterilen hukuki esaslar çerçevesinde hüküm kurmak yükümlülüğü doğar. Bu hukuki aşama "usuli kazanılmış hak" olarak adlandırılır.

Mahkemece uyulan Yargıtay bozma kararında ibraz edilen tüm faturalar toplamının 632,30 YTL. ve bozmadan sonra alınan 1.2.2006 tarihli ek bilirkişi raporunda ise, davacının 623,30 YTL. tedavi giderine karşılık alabileceği miktarın 401,90 YTL. olduğu açıkça belirtilmesine rağmen, mahkemece 960,00 YTL. tedavi giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.