Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/5045 K.2008/2292

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalı(Alacaklı) S. Ş.İnş..Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. Uyuşmazlık, İcra ve İflas Kanunu'nun 96. ve onu izleyen maddelerine dayalı üçüncü kişilerin istihkak davasına ilişkindir.

Davaya konu eşyalar, 12.10.2005 tarihinde borçluya ödeme emri tebliğ edildiği adreste ve borçlu şirket yetkilisi N.K. Y.in kardeşi M.Y.huzurunda haczedilmiş olduğundan, İcra ve İflas Kanunu'nun 97/a maddesi hükmünde öngörülen mülkiyet karinesi borçlu, dolayısıyla davalı alacaklı yararınadır. Bu yasal karinenin aksi, davacı üçüncü kişiler tarafından kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamadığından haczedilen eşyalar borçlunun sayılır.

Öte yandan, İcra ve İflas Kanunu’nun 8. maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan haciz tutanağı içeriğine göre, haciz mahallinde borçluya ait evraklar görülmüş, haciz adresinde daha önce 05.09.2005 tarihinde yapılan haciz sırasında ve 09.09.2005 tarihinde yapılan muhafaza işlemi sırasında borçlu şirket ortağı ve müdürü olan N.K.Y.hazır bulunmuştur. Ayrıca, borçlu şirketin ortaklarından N.K.Y. ile davacı üçüncü kişilerden Y. Dek.İnş. San. Tic. Ltd.

Şti.’nin ortakları kardeş olduğundan, borçlu şirket ile davacı üçüncü kişilerden Y.Dek.İnş. San. Tic. Ltd. Şti. arasında organik bağ da mevcuttur. Bu nedenlerle davalı borçlu şirket ile davacı üçüncü kişilerin alacaklılardan mal kaçırma amacına yönelik danışıklı işlemler yaptığı ortadadır.

Davacı üçüncü kişiler, delil olarak faturalar ibraz etmişlerse de, takip tarihinden sonraki tarihi taşıyan, içerdiği eşyaların marka, model, seri numaraları gibi ayırt edici özelliklerinin açıkça belirtilmemiş olması nedeniyle, davaya konu eşyalar ile aynı olup olmadığı anlaşılamayan ve istenilen kişi adına her zaman temini mümkün olan belgeler olması itibariyle davacı üçüncü kişiler tarafından yasal karinenin aksinin kanıtlandığının kabulü mümkün değildir. Ayrıca, dinlenen davacı tanıklarının anlatımları yeterli ve hükme dayanak yapılacak nitelikte olmadığı gibi, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca alacaklının haklarını etkilemeyen adi nitelikteki satış sözleşmesinin de mülkiyeti ispata yeterli belgelerden olmadığı ortadadır.

Öte yandan, davalı alacaklı vekili temyiz dilekçesinde davalı olarak sadece borçluyu ve asıl davanın davacısı üçüncü kişi H.Y.Malz. Tic. ve San. Ltd. Şti.’ni göstermiş, birleşen davanın davacısı üçüncü kişi Y.Dek.İnş. San. Tic. Ltd. Şti.’ni davalı olarak göstermemiş ise de, temyiz dilekçesinin içeriğinden ve özellikle 2. bendinden hem asıl, hem de birleşen davanın temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamayan davacı üçüncü kişilerin istihkak davalarının reddine karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı alacaklının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.