Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/6452 K.2007/8402

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 28.299,87 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalılardan Güriş İnş. A.Ş. vekilince süresinden sonra, Sonar Sondaj Ltd.

Şti. vekilince de süresi içinde duruşma talep edilmesi üzerine, Güriş İnş A.Ş.’nin duruşma talebinin süresinden sonra olduğundan reddine, Sonar Sondaj Ltd.Şti.’nin duruşma talebi ile ilgili olarak ise dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma talebi kabul edilerek, duruşma için 22/05/2007 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Sonar Sondaj Ltd. Şti. vekili Avukat ......, Güriş İnş.

A.Ş. vekili Av....... ile karşı taraf vekili Av.... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, davacı imzasını taşıyan ve davalı tarafça sunulan 21.06.2004 tarihli dilekçede iş kazasından kaynaklanan zararının karşılığının alındığına dair bir açıklama bulunmamasına, kusura ilişkin olarak sunulan emsal raporların dava konusu olayla ilgisinin bulunmadığının anlaşılmasına göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 25.09.2003 tarihinde meydana gelen zararlandırıcı sigorta olayı sonucu % 41 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece Borçlar Kanunun 43.maddesi gereğince %25 oranının da indirim yapılmak suretiyle davacının maddi tazminat istemi karar altına alınmış, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmişse de, maddi tazminat belirlenirken, takdiri indirimin koşullarının bulunmadığı halde indirim yapıldığı, manevi tazminatın takdirinde ise yanılgıya düşüldüğü, sonuç olarak maddi tazminatın noksan belirlendiği, manevi tazminatın ise noksan takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Tarafların hal ve mevkiine, kusur oranlarına, olayın oluşuna ve olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz ile birlikte hükmedilen maddi tazminat miktarına göre; olayda, Borçlar Kanununun 43. maddesinin öngördüğü koşulların oluşmadığı gözetilmeksizin anılan maddeye dayanılarak zarardan indirim yapılması ayrıca olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre davacı yararına 30.000,00-YTL manevi tazminat yerine 15.000,00-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kaldı ki bu tür, tazminat davaları nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararların giderilmesine ilişkindir. Bu bakımından tazminat belirlenirken maluliyet oranı, kusur oranı ve kanuni nedenler indirildikten sonra Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin indirilmesi suretiyle tazminatın belirlenmesi gerekirken, peşin sermaye değeri indirildikten sonra en son Borçlar Kanunun 43.maddesi gereğince %25 oranında takdiri indirim yapılmak suretiyle maddi tazminatın belirlenmesi hatalı ise de Borçlar Kanunun 43. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığına dair bozma nedeni karşısında bu yanlışlık ayrıca bozma konusu yapılmamıştır.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.