Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2007/697 K.2007/22034

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılık süreleri dışında 01.01.1987 tarihi ile 5458 sayılı Yasa’dan yararlanarak prim borçlarını yeniden yapılandırarak ödediği 30.06.2006 tarihi arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun ve 5458 sayılı Yasa’dan yararlanarak prim borçlarını ödediği 30.06.2006 tarihi itibariyle yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile Kurumun bazı kayıtlarında “Apti” olarak geçen isminin nüfus kaydına uygun olarak “Abdi” şeklinde düzeltilmesi istemine ilişkindir.

HUMK'nun 389. maddesinde, mahkeme kararında taraflara yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrası, kararın esası olup, açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulamaz. Davanın açıldığı tarihteki duruma göre hüküm fıkrasında, asıl talep ile yardımcı talepler hakkında, şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde, açık olarak karar verilmelidir.

Mahkemece, davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılık süreleri dışında 01.01.1987 tarihi ile 5458 sayılı Yasa’dan yararlanarak prim borçlarını yeniden yapılandırarak ödediği 30.06.2006 tarihi arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tespitine ve Kurumun bazı kayıtlarında sehven “Apti” olarak geçen isminin nüfus kaydına uygun olarak “Abdi” şeklinde düzeltilmesi isteminin kabulüne karar verilmesi doğrudur. Ancak “prim borcu yok ise emeklilik maaşının yeniden yapılandırma tarihinden itibaren” davalıdan alınıp davacıya verilmesine şeklinde şarta bağlı hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacının prim borcunun bulunup bulunmadığını açıkça belirleyerek davacının tahsis talep tarihi itibariyle emeklilik aylığına hak kazanıp kazanmadığına ilişkin yasal koşulların somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğini tüm unsurlarıyla birlikte araştırıp değerlendirdikten sonra, bağlanacak yaşlılık aylığının kısmi aylık mı yoksa tam aylık mı olduğu belirtilerek bu konuda açık ve tereddüde yer bırakmayacak şekilde karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.