Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/12708 K.2009/3904

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davacı ile davalılardan ... ve ..... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyizine gelince;

Uyuşmazlık iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı davalı işverene ait işyerinde inşaat işcisi olarak çalışırken 26.12.2002 tarihinde işverenin kusurlu davranışı sonucu gerçekleşen iş kazası sonucu % 32.2 oranında maluliyete uğradığını ileri sürerek 20.000. TL maddi tazminat ile 30.000.00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsilini istemiş, davalı işveren olayın meydana gelmesinde kusurlarının olmadığını ileri sürülerek davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece davacının maddi tazminat isteminin maddi zararının SGK Kurumu tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değeri ile karşılanması nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulu ile 10.000.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu % 32.2 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının kusursuz olup davalı işveren ...’ın % 90, davalı ... Korkmazın %5 dava dışı işci vinç oparatörü ...’ın ise %5 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. B.K'nun 47. Maddesinde hakimin bedensel bütünlüğün bozulması halinde olayın özelliklerini göz önünde tutularak zarar görene adalete uygun bir miktar paranın manevi tazminat olarak ödenmesine karar vereceği öngörülmüştür.

Bedensel bütünlük eş deyişle vücut bütünlüğü kavramının fizik bütünlük yanında ruhsal bütünlüğü ve sağlığıda kapsadığı tartışmasızdır. Olayın özelliklerinin neler olduğu 22.6.1966, 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında açıklanmıştır. Bunlar her olayda değişebilir. Bu nedenle hakiminin kararında bu özellikleri objektif ölçülere göre göstermesi gerekir.

Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 30.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken mahkemece 10.000.00 TL.'na hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.