Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/1331 K.2008/12008

Davacı, SSK.'lı süreleri hariç 1.4.1993 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılardan ...’un aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2- Dava, davacının 01.04.1993 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılığı dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının tarım ...’a tescil olduğu 01.04.1993 tarihinden bugüne kadar geçen sürelerin geçerliliği ile tarım ... sigortalısı olduğunun devam ettiğinin tesbitine, 15.02.1996 tarihinden itibaren 15 gün sürenin SSK’ya ait olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’nın 6/b ve 506 sayılı Yasa’nın 3/I-F ve K maddelerine göre, bir kimsenin aynı anda çifte sigortalı olması sosyal güvenlik sistemimize göre mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle, davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılığı ile çakışan dönemde tarım ... sigortalısı kabul edilemeyeceği açıktır.

Dosya içerisindeki belgelerden, davacının, 15.02.1996-14.03.1996 tarihleri arasında 21 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılığı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılığı ile çakışan dönemde tarım ... sigortalısı sayılmamıştır.

Ancak, hüküm fıkrasında, 15.02.1996 tarihinden itibaren 21 gün sürenin SSK’ya ait olduğunun tesbitine yazılması gerekir iken, maddi hata sonucu, 15.02.1996 tarihinden itibaren 15 gün sürenin SSK’ya ait olduğunun tesbitine şeklinde yazılmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.