Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/13916 K.2009/12971

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı alacaklının tüm, davalı 3.Kişi ve borçlunun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine. 2-Uyuşmazlık alacaklının İİK'nun 99 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan 3.kişin istihkak iddiasının reddine ilişkindir.

Yargılama giderlerinden sayılan ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 423, Avukatlık Kanununun 169 ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 1. maddesinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin, haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması hukukun genel kurallarındandır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun, yargılama giderlerinden haksız çıkan tarafa yükletilmesine ilişkin 417. madde bu ilkeye dayanmaktadır. İstihkak davaları; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 11. maddesinin 4. fıkrası son cümlesi gereğince nispi avukatlık ücretine tabidir.

Davacı alacaklının davası reddedildiğine göre alacak miktarı ile haczedilen malların değerinden hangisi az ise, onun üzerinden davalı 3.kişi ve borçlu yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulması, ayrıca davanın niteliği istihkak iken, şikayetin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.