Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/14802 K.2009/13787

Davacı,121.54 TL'nin 26.9.2006 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava, davalı eczanenin protokol kaydı olmayan reçeteler düzenleyerek davacı Kurumu zarara uğratmasından dolayı 121,54 TL'nin tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasındadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davanın açıldığı Ağrı 1. Asliye Hukuk(İş) Mahkemesince 29.1.2008 tarih ve 2007/347 Esas 2008/23 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verildiği verilen kararın 21.3.2008 tarihinde kesinleşmesi üzerine yetkili kılınan Doğubeyazıt Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine dosyanın 28.3.2008 tarihinde gönderildiği, Doğubeyazıt Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince 3.4.2008 tarihinde tensip duruşması yapılarak 14.5.2008 tarihinde de Ağrı 1. İş Mahkemesinin yetkili olduğuğundan bahisle yetkisizlik kararı verilip dosyanın mercii tayini için Kurumun temyizi üzerine Yargıtay'a gönderildiği,

Yargıtay 20. Hukuk Dairesince H.U.M.K nun 425/II maddesi gereğince “iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği taktirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtayca belirlenir” hükmü karşısında, Doğubeyazıt Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkisizlik kararının kesinleşmediğinden dolayı işin niteliği gereği dosyanın temyiz incelemesinin yapılmak üzere Dairemize gönderildiği,

davalı eczane ile davacı Kurum arasında 13.1.2003 tarihinde 1479 sayılı Kanun ile 2926 sayılı Kanuna tabi sigortalı ve hak sahiplerinin reçete muhteviyatı ilaçlarının karşılanması hususunda mutabakata varılarak protokol imzalandığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 2926 ve 1479 sayılı Yasalardır. Bu durumda uyuşmazlığın, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesi ve yollamada bulunduğu Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 17. maddesi gereğince çözümlenmesi gerekir.

HUMK 9. maddesinde tanımlanan genel yetki kuralına koşut hüküm içeren 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği”, 15. maddesinde; bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmektedir.

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, HUMK’da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

Dosya arasında bulunan ve ilk görevsiz mahkemede açılan davada davalı eczane sahibine yapılan 1.10.2007 tarihli tebligatta davalının adresi açıkça “Eryılmaz eczanesi, Emniyet Caddesi No:11 Doğubeyazıt” olmakla ve davalının dosyadaki diğer bütün adres bilgilerinin de aynı olmasına göre artık davanın görüleceği yetkili mahkeme HUMK nun genel yetkiyi düzenleyen 9. maddesi karşısında ve buna aykırı bir özel yetki halinin kararlaştırılmamasına göre Doğubeyazıt Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi olup, bu mahkemece işin esasına girilerek dava sonuca bağlanmalıdır.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular karşısında Doğubeyazıt Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.