Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/1577 K.2008/18616

Davacı, davalı işveren nezdinde 28.8.1970 tarihinden itibaren 15 gün çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava , davacının 28.08.1970 tarihinden itibaren davalı işveren yanında 506 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak 15 gün asgari ücreti ile çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının davalı işveren yanında 28.08.1970 tarihinde çalışmaya başladığına dair işe giriş bildirgesinin Kuruma 31.08.1970 tarihinde verildiği, anlaşılmaktadır.

HUMK'nun 388. maddesine göre hüküm fıkrasının çok açık olması, yani hüküm fıkrasında verilen karar ile taraflara yükletilen ve bahşedilen vazife ve haklar hiçbir şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde yazılmalı, hüküm infazı kabil olmalıdır.

Mahkemece davacının çalıştığı ay ve gün belirtilmeksizin infazda tereddüt yaratacak şekilde yalnızca 1970 yılında birgün süre ile çalıştığının tespitine karar verilmekle yetinilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.