Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/17180 K.2008/21079

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan Kurum vekillerince istenilmesi ve davacı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.12.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacı vekili Av. F. C.Yazı ile karşı taraf vekili Av.F.K.geldiler. Diğer davalı Kurum adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava 24.09.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının maddi ve manevi tazminat isteminin reddinde karar verilmiş ve bu karar davacı ile davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından süresinde temyiz edilmiştir..

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, olay günü işyerinde, dökümcü olarak çalışırken tuvalete gitmek için çıktığı işyeri bahçesinde, bahçenin üzerinden geçen yüksek gerilim hattına konduğunun gördüğü iş yerine ait güvercini, yuvasına yerleştirmek için dökümhaneden temin ettiği 6m’lik alüminyum seviye kontrol çubuğunu kullanarak telden indirmeye çalışırken yüksek gerilime kapılması ile iş kazası sonucu % 29,00 oranında meslekte kazanma gücünü yitirdiği, kazadan bin süre sonra fabrika bahçesinden geçen havai hattın yeraltına alındığı dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

09.05.2008 günlü bilirkişi raporunda; olayda işverenin kusurunun bulunmadığı, işçinin ise kendi menfaat ve faydasına yönelik bir husus bulunmaması, kendi mantığı çerçevesinde istihdam edildiği işverene ait evcil bir güvercin için gerçekleştirdiği bu eylemin davalı işverenliğin fayda ve menfaatine yönelik olması nedeniyle işverenin kusursuz sorumluğunun takdirinin mahkemeye ait bulunduğu belirtilmiştir.

Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; bilirkişiler, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, dosyadaki bilgi ve belgelere göre işverene az da olsa bir kusur verilmeyen kusur raporunun, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yukarıda açıklandığı biçimde ve özellikle somut olayın oluş biçimi dikkate alınarak yeniden inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilerek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle, somut olaya uygun düşmeyen, 30.11.2005 tarihli iş müfettişi raporunu dikkate almadığı gibi inandırıcı güç ve nitelikte olmayan, 77.maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporunun hükme dayanak alınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde davacının bu yönleri kapsayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.