1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni nedenlere göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece,istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacılar murisi sigortalı ...'in öldüğü iş kazasında sigortaLının % 20, davalı işverenin % 80 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.
O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.
Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)
Bu ilkeler gözetildiğinde davacı kardeşlerin her biri yararına 5.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 2.500,00 'er TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine;
"1-Davacı ... için 5.000.00 TL. manevi tazminatın, davacı ... için 5.000.00 TL. manevi tazminatın, davacı ... Cuci için 5.000.00 TL. manevi tazminatın, davacı ... için 5.000.00 TL. manevi tazminatın olay tarihi olan 22.08.2006 tarihinden itibaren faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazla taleplerinin reddine,
2-Alınması gereken 1.080.00 TL. karar ve ilam harcından davacıdan peşin alınan 810.00 TL. harcın mahsubu ile kalan 270.00 TL. harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınacak Hazine'ye gelir kaydına, davacıdan alınan 810.00 TL peşin nispi harç ile 13.10 TL başvuru harcı toplamı 823.10 TL. harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine,
3-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, davacılar yararına kabul edilen manevi tazminat miktarı üzerinden her davacı için ayrı ayrı 600.00 TL. avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, red edilen manevi tazminat miktarları nazara alınarak, her davacıdan ayrı ayrı 600.00 TL. avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine,
4-Davacı tarafından yapılan 452.40 TL. yargılama giderinin kabul ve red oranına göre takdiren 151.00 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine kalanının davacılar üzerinde bırakılmasına" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA,60.00 TL temyiz başvuru harcının taraflarca yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 01.06.2009 gününde oybirliğiYle karar verildi.