Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/1821 K.2008/2995

Davacı meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının meslek hastalığı sonucu oluşan sürekli iş göremezlik oranında % 43,80 artış nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, T.F.Devlet Hastanesi’nin 27.02.2006 gün ve 4791 sayılı raporu esas alınarak, Sosyal Sigortalar Kurumu Z.U.M.Göğüs Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen maluliyet tespiti kararına göre dava kabul edilmişse de eksik inceleme ile sonuca gidilmesi doğru görülmemiştir.

Davalı yanca, sürekli iş göremezlik oranını belirleyen adı geçen hastane raporuna itiraz edildiğine göre, 05.01.1988 tarihinde % 16,20 olarak belirlenen iş göremezlik oranının % 60,00 oranına ulaşmasının tıbben olanaklı olup olmadığı konusunda, öncelikle 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür uyarınca Kurum Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınması zorunludur.

Ancak, bu rapora karşı somut verilere dayanan bir itiraz olursa Adli Tıp Kurulundan rapor alınarak sonuca gidilir. Davalının da sürekli iş göremezlik oranın incelenmesi için Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’na başvuruda bulunduğu dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca davalının itirazının sonucu beklenilmeden giderek yasal prosedür işletilmeden yukarıda yazılı hastane raporu ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.