KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2008/18315 E., 2009/16607 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Aralık 2009
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, 1.9.1994- 31.1.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen sigortalılık süresine işin niteliği göz önünde tutularak itibari hizmet süresi eklenmemesi gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
Dava,1.9.1994-31.1.2007 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen sigortalılık süresine işin niteliği gözönünde tutularak her tam yıl için Yasa'nın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir.
Davanın yasal dayanağı uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesidir.Anılan maddeye göre sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir.Birinci koşul,sigortalının basın ve gazetecilik işyerlerinde çalışması,ikinci koşul ise maddenin 2.bendinin alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda gerçekleşmesidir.Fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının varlığının saptanması için kimya,tıp ve iş güvenliği dalında uzman bilirkişilerin görüşlerine başvurulmasında yasal zorunluluk olduğu ortadadır.
Yapılacak iş,çalışmanın geçtiği iş yerinde uzman bilirkişiler de hazır olarak keşif yapmak ,iş yeri çalışanlarını tanık olarak dinlemek,davacının şahsi dosyasındaki çalışmasının niteliği ile bu beyanları karşılaştırmak sonucuna göre de uzman bilirkişilerden rapor alınarak karar vermekten ibarettir.
Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.
O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2008/18315, K. 2009/16607, 21 Aralık 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama