1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2-Dava, iş kazası sonucu beden güç kaybına uğrayan davacı sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği gibi kısmen kabule karar verilmiştir.
Davacı, sigortalı ...'ın yaralanıp %82 oranında malül kaldığı sigortalının % 10, davalı işverenin % 80 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.
O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.
Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Manevi tazminatın tutarını belirleme görevi hakimin takdirine bırakılmış ise de hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, bunun yanında olayın işverenin sağlığı ve güvenliği önlemlerini yeterince alınmamasından kaynaklandığı da gözetilerek gelişen hukuktaki yaklaşıma da uygun olarak tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. ( HGK 23.6.2004, 13/291-370)
Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 45.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 35.000.00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ.Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine,
1-45.000 TL. manevi tazminatın olay tarihi olan 20.03.2006 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,
2-Alınması gereken 2.430.00 TL. karar ve ilam harcından davacı tarafça peşin yatırılan 675.00 TL. harcın indirilmesi ile bakiye 1.755.00 TL. harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydına, davacı taraftan alınan peşin harç ile 13.10 TL. başvruru harcı toplamı 688,10 TL. harç giderinin davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,
3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince 4.700.00 TL. avukatlık ücretinin davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, reddedilen miktar üzerinden 600.00 TL. avukatlık ücretinin davacıdan alınarak kendilerini avukatla temsil ettiren davalılar ..., ... ve SYS Yapı İnş. San. ve Tic. Ltd. Şirketine eşit olarak verilmesine,
4-Davacı tarafından yapılan 332.00 TL. Yargılama giderinin red ve kabul oranına göre 300.00 TL.'sının davalılardan müştereken müteselsilen alınarak davacıya verilmesine bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına"rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, davalılardan SYS. Yapı İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ve ... tarafından 60.00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara ve 60.00 TL temyiz başvurma harcının temyiz edenlerden davacı ile davalılardan ... ile ...'ya yükletilmesine, 30.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.