Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/18888 K.2009/5429

Davacı, çalışma gücünün 3/2 sini yitirdiğinin tespiti ile emekli maaşı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2- Davacı çalışma gücünden en az üçte ikisini yitirdiğinin tesbiti ile talep tarihi olan 11.11.2005 tarihi itibariyle maluliyet aylığı bağlanmasını ve aylıklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesini istemiştir.

Mahkeme davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini kaybettiğinin ve başvuru tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tesbitine karar vermiştir.

Davacının çalışma gücünün en az üçte ikisini kaybettiğine ilişkin hüküm doğrudur. Ancak maluliyet başlangıcı tesbit edilmeksizin maluliyet aylığına talep tarihi itibariyle hak kazanıldığına karar verilmesi uygun bulunmamıştır.

506 sayılı Yasa'nın 56. Maddesinde, sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan sonra yazılı istekte bulunan ve malullük aylığına hak kazanan sigortalının aylığının ödenmesine, kendisinin yazılı isteğinden,, malul sayılmasına esas tutulan raporun tarihi, yazılı isteğini takip eden takvim ayından sonraki bir tarih ise bu raporun tarihinden sonraki ay başından başlanacağı öngörülmüştür. Aynı hüküm 5510 sayılı Yasa'nın 27. Maddesinde de yer almaktadır.

Davacı 11.11.2005 tarihinde kurumdan maluliyet aylığı talebinde bulunmuş, Ankara Numune Hastanesinin 30.11.2005 tarihli Genel Sağlık Kurulu raporunda % 52 oranında malül olduğu bildirilmiş Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesinin 8.3.2006 tarihli raporunda % 68 oranında iş gücü kaybı belirtilmiş Yüksek Sağlık Kurulu'nun 9.1.2007 tarihli kararında malül sayılmayacağı yolunda görüş bildirilmiş, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'nun 26.10.2007 tarihli ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu'nun 10.4.2008 tarihli raporlarında ise yalnızca beden çalışma gücünün en az üçte ikisini kaybettiği ifade edilmiş maluliyetin başlangıcı tesbit edilmemiştir.

Davacının aylık talebinden sonraki 30.11.2005 tarihli raporda % 52 oranındaki maluliyetinin belirtilmesi, 8.3.2006 tarihli raporda ise % 68 oranında malul olduğunun bildirilmesi karşısında yukarıda anılan yasa hükümleride dikkate alındığında maluliyet başlangıcının açıkça belirlenmesi gerektiği ortadadır. Buna göre, Adli Tıp Kurumundan davacının maluliyet başlangıcı hakkında görüş alınarak sonucuna göre 506 sayılı Yasa'nın 56. Ve 5510 sayılı Yasa'nın 27. maddeleri uyarınca sonuca gidilmesi gerekirken bu husus araştırılmaksızın karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek mamuliyet aylığı başlangıcı yönünden kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.