Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/20167 K.2009/16979

Davacı,davalılardan işverene ait işyerinde 1.6.1998-16.9.2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalıya ait işyerinde 01.06.1998-16.09.2006 tarihleri arasında geçen ve Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 79/10. maddesi olup yönetmelikle tesbit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurum’ca tesbit edilmeyen sigortalılar, çalışmalarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse bu çalışmaların Kurum’ca dikkate alınacağı belirtilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 30.08.2001 tarihinde davalı işyerinde işe başladığına dair işe giriş bildirgesinin 31.08.2001 tarihinde Kuruma verildiği,aynı işyerinden 12.10.2002 tarihli işe giriş bildirgesinin de olduğu,davacının 19.07.1999-20.07.1999 arası 1522 nolu davadışı işyerinde 1 gün çalışmasının bulunduğu,30.08.2001-31.10.2001 arası davalı işyerinden 62 gün bildiriminin olduğu,12.10.2002 tarihinden itibaren 2002/3.dönemde 80 gün,2003 yılında 360 gün,2004 yılında 343 gün,2005 yılında 360 gün,2006 yılında 30.09.2006 tarihine kadar 270 günlük çalışmasının tam bildirildiği,davalı işyerinin 01.10.1986 tarihinde kanun

kapsamına alındığı ve halen faal olduğu,bordro tanıklarının davacının davalı işyerindeki çalışmalarını doğruladığı anlaşılmaktadır.Davacının 19.07.1999-20.07.1999 tarihleri arasında 1522 nolu davadışı işyerinde 1 gün çalışması bulunduğundan çalışmanın kesintiye uğradığı kabul edilerek,

21.07.1999 tarihinden önceki çalışmalarının, hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde dava edilmediği için hak düşürücü süreye uğradığının kabulü ile 21.07.1999 tarihinden itibaren davalı işyerinde çalıştığının tesbitine karar verilmesi gerekirken davadışı işyerindeki çalışması göz önünde bulundurulmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.