Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/20272 K.2009/16344

Davacı, davalı işveren nezdinde 7.11.1974-15.2.1978 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının davalı işverene ait (30841) ve (30341) nolu işyerinde 07.11.1974 tarihi ile 15.02.1978 tarihleri arasında geçen, davalı Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının davalı işverene ait işyerinde 18.11.1974- 15.08.1978 tarihleri arasında çalıştığının tesbitine karar verilmiş ise de; varılan bu sonuç eksik incelemeye dayalı olup usul ve yasaya aykırıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davalı işverence davacının (30841) sicil nolu iş yerinde 18.11.1974 tarihinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi verildiği, 19.11.1974-07.04.1976 tarihleri arasında 1974/4. dönemde 42 gün, 1975/1,2,4. dönemde 201 gün, 1976/1,2. dönemde 97 gün bildirimde bulunulduğu, 1.9.1977-30.11.1977 tarihleri arasında başka bir (220764 sicil nolu) işyerinden 95 gün ve tekrar davalı işyerinden 1978/4. dönemde 54 gün çalışmasının bildirildiği, davalı işyerinin 1.3.1965-30.11.1993 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında bulunduğu, 1974-1978 yılları arası dönem bordrolarının düzenlendiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten, davacının işyerindeki çalışmaları 18.11.1974 tarihli davacının imzasını taşıyan işe giriş bildirgesi ile Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak primleri ödenmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 79/10.maddesinde bu tür hizmet tesbiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olaya gelince; mahkemece davacının davalı işyerinde 18.11.1974 ile (220764) sicil nolu işyerinde çalışmaya başladığı 1.9.1977 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; başka işyerindeki çalışmasının bitiminden sonra davalı işyerinde tekrar çalışmaya başladığı ve giriş bildirgesinin verildiği 7.11.1978 tarihine kadar davalı işyerindeki çalışması her hangi bir şekilde kanıtlanamamıştır. Kabule göre de; davacının talebi 15.2.1978 tarihine kadar olduğu halde mahkemece talep aşılmak suretiyle 15.8.1978 tarihine kadar tespite karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Yapılacak iş; davacının 18.11.1974-31.8.1977 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının tespitine, fazla talebin reddine karar vermektir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.