Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/20638 K.2009/8314

Davacı, murisinin iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre, davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin uğradığı maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir Mahkemece davacı eşin maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, davacı çocukların maddi tazminat istemlerinin reddine ve tüm davacıların manevi tazminat istemlerinin istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kural olarak, davayı kaybeden taraf yargılama giderleri ve avukatlık ücretinden sorumludur. Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa mahkemenin yargılama giderini taraflar arasında paylaştırması gerekir (HUMK. md. 417). Harç gideri ise mahkemece hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanarak davayı kaybeden tarafa yüklenir.

Somut olayda aynı mahkemede aynı konuda açılan ve taraflarca takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına karar verilen 2002/122 Esas ve 22005/239 Esas sayılı dosya ile 17.5.2005 tarihli kararla birleştirilen 2004/378 Esas ve 2005/126 Karar sayılı dosyadaki davaya taraflarca yenilemek suretiyle devam da edilemediği halde mahkemece hükümde bu dava dosyasından birleşen dosya olarak bahsedilip, 2004/378 Esas ve 2005/126 Karar sayılı bu dosyadaki talepler yönünden de davalı aleyhine mükerrer olacak şekilde harç ve yargılama gideriyle avukatlık ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan 2004/378 Esas ve 2005/126 Karar sayılı dosyanın esas numarasının hükümde 2004/348 Esas olarak yazılması da hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.