Temyiz olunan karar 4949 sayılı Yasa ile değişik İ.İ.K.’nun 363. maddesi gereğince hükmün kesin nitelik taşıdığından bahisle temyiz isteminin yerel mahkemece reddine ilişkindir.
Temyiz isteminin reddine ilişkin karara yöneltilen temyiz dilekçesi süresinde ise de yerel mahkeme kararının kesin nitelik taşıdığı anlaşılmaktadır. Gerçekten hüküm İcra Mahkemesince verilmiştir.
2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.
İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.
2006 yılında bu parasal sınır 3.120.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 20.12.2006 gün ve 26382 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığına ait 364 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2007 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 7,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2007 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.360.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.
Somut olayda, temyiz konusu dava değeri daha az olan takip miktarına göre 1.300,00-YTL' dir.
Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacı (3.Kişiye) yükletilmesine, 22.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.