Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/3207 K.2009/1970

Davacı, murisinin 10.4.2004 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacılar murisi Ö.B.’in davalıya ait işyerinde 10.03.2004-10.04.2004 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen Kuruma kayıt ve tescil edilmeyen sigortalı hizmetlerinin tesbiti ile 10.04.2004 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tesbiti ve sigortalının hak sahiplerine gelir bağlanmasına karar verilmesi istemine ilişkindir.

Davacının davalıya ait işyerinde (Orman Deposunda) orman ürünleri tasnif ve istif işinde "Zaman ve Bağımlılık " unsurlarını birlikte gerçekleştirecek biçimde çalıştığı,giderek davacının iş gücünü belirli veya belirli olmayan bir zaman için çalıştıranın buyruğunda bulundurmak suretiyle çalıştığı, ücret ödemesinin ise vahidi-fiyat üzerinden yapıldığı dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Öte yandan, 506 sayılı Yasa'nın 2.maddesine göre bir hizmet akdine dayanarak bir veya birkaç işveren tarafından çalıştırılan sigortalı sayılır.Başka bir anlatımla,bir kimsenin sigortalı sayılması için hizmet akdine göre çalışması yeterli olup, ücretin ödenme biçimi sonuca etkili değildir. Bundan başka tasnif ve istif işinde çalışan ve vahidi-fiyat şeklinde ücret ödemesi yapılan kimselerin hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılacak iş, davalı işveren nezdinde tasnif ve istif işinde çalışan davacının hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı kabul edilerek, olayı bir iş kazası olarak kabul etmek, iş kazası sonucunda ölen sigortalının hak sahiplerine gelir bağlamak ve çalıştığı süreler işveren kayıtlarından saptanmak suretiyle davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/8. maddesinde öngörülen koşullar da gözönünde tutularak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.