Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/3430 K.2008/3818

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilileri tarafından temyiz edilmesi ve davacılar vekilince duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm , davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının murisleri olan davacıların manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 26.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre, davacı ... yararına 35.000 YTL manevi tazminat yerine 10.000 YTL manevi tazminata, davacı ... yararına 20.000 YTL manevi tazminat yerine 10.000 YTL manevi tazminata, davacılar ...,...,...,... ve ... yararına ayrı ayrı 3.000 er YTL manevi tazminat yerine ayrı ayrı 500.00 er YTL manevi tazminata,hükmedilmesi doğru değildir.

Ayrıca davacıların her biri için avukatlık ücretinin ayrı ayrı hesaplanması gerekirken kabul edilen tazminat miktarının tümü üzerinden tek avukatlık ücretine hükmedilmesi ve yargılama harcı giderlerinden davalı sorumlu olduğu halde davacı yanca yapılan peşin harç giderlerinin davalı yanca tahsiline karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.