Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/3696 K.2009/2026

Davacı, davalı işveren nezdinde 7.12.2000-31.3.2005 tarihleri arası çalıştığının tesbiti ile işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işverene ait maden ocağı işyerinde 07.12.2000-31.03.2005 tarihleri arasında sürekli çalıştığının tespiti ile bir kısım işçilik alacaklarının işverenden tahsilini istemiştir.

Mahkemece davacının davalı şirket işyerinde 07.12.2000-31.05.2005 tarihleri arasında 1141 gün daha çalıştığının tesbitine karar verilmiş ise de, verilen bu tesbit hükmü açık olmayıp bu haliyle de infazının dahi mümkün olmadığı ortadadır.

HUMK’nun 388.maddesi gereğince bir mahkeme kararının aşağıda belirtilen hususları içermesi gerekir.

l.Kararı veren mahkeme ile Hakim veya Hakimlerin ve tutanak katibinin ad ve soyadları ve sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa kararın hangi sıfatla verildiği,

2.Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri,

3.İki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışması, ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebep,

4.Hüküm sonucu ile varsa kanun yolları,

5.Kararın verildiği tarih ve hakim veya hakimlerin ve tutanak katibinin imzaları,

Hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

HUMK’nun 388.maddesinde bir kararın kapsaması gereken hususlar belirtildikten sonra 389. madde ile de, kararda iki taraf yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddüdü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür.

Hüküm fıkrası, kararın esası olup kanunda “hüküm” kelimesi yalnız hüküm fıkrası için kullanılmıştır. Bu nedenle, mahkemece hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalıdır. Hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulmamalıdır. Dava, açıldığı tarihteki duruma göre karara bağlanmalı, hüküm fıkrasında asıl talep ile yardımcı talepler hakkında da karar verilmelidir.

HUMK’nun 74.maddesi gereğince de hakim davacının talebi ile bağlı olup bu talepten fazlasına hüküm veremez.

Açıklanan yasal dayanaklardan sonra somut olayda, davacının davalıya ait maden ocağı işyerinde her yılda l0 ay üzerinden çalıştığı kabul edildiği halde, davacının talebi de asılarak 07.12.2000-31.05.2005 tarihleri arasında çalışıldığı belirlenen süreleri açıklamaksızın, hükmün infazını engelleyecek şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince dosyaya ekli bilirkişi raporunda belirtilen sürelere göre düzeltilerek onanmalıdır.