Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/4433 K.2008/7214

Davacı, 01.04.1995-01.08.1997 tarihleri arası hizmetlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Hüküm, İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8.maddesi hükmüne göre ise İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Olayda hüküm 22.05.2007 tarihinde temyiz eden davacı ve vekilinin yüzüne karşı tefhim, edilmiş temyiz ise 20.06.2007 tarihinde vukubulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi fazlası ile geçmiştir.

O halde, 1.6.l990 Tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak davacının temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden reddi cihetine gitmek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-Dava, davacının 01.04.1995-01.08.1997 tarihleri arasındaki tarım ... sigortalı hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, davacının 01.05.1996-01.08.1997 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiş ise de , bu sonuç usul ve yasaya uygun değildir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı Kurumca ,karar kesinleşmeden önce 31.07.2007 tarihinde 01.05.1995-03.10.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olarak tescil edildiği dosyaya sunulan 13.02.2008 tarihli Kurum yazısından anlaşılmaktadır. Bu durumda, karar kesinleşmeden dava konusuz kalmış olduğundan, “Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.