Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/5117 K.2008/15296

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki delillere,toplanan belgelere ve hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ve davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar gerekmiştir.

Dava sigortalı V.O.’ın 25.05.1995 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu ölümü nedeniyle davacı anne D., baba C.in maddi ve manevi tazminat istemi ile kardeşleri F. ,H. S.,İ.,B.,T.ve Ş.’ın manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davacılar D.ve C.in ölen sigortalı V.ın desteğini almadıkları gerekçesiyle maddi tazminat istemlerinin reddine karar verilmişsede varılan sonuç doğru değildir.

Dosya içeriğinden sigortalının bekar olarak 25.05.1995 tarihinde ölümünden sonra anne ve babasının S.S.K.'na müracaat ederek aylık tahsisi talebinde bulundukları, Kurumca yapılan tahkikat sonucunda sigortalının anne ve babasına hak sahipliğine ilişkin kanat bildirildiğinden ölüm aylığı bağlandığı ancak davalı iş veren Konut Yapı Kooparatifinin açmış olduğu tesbit davası sonucunda Samsun İş Mahkemesinin 2002/902E,2003/27 K sayılı kararı ile davacıların sigortalı çocuk V.ın desteğini almadıkları geçimlerine katkısının bulunmadığı tesbit olunarak bağlanan aylığın iptaline karar verilmiştir.Adı geçen karar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir.

Sigortalının ölüm tarihinde ve davacıların aylıklarının iptal edildiği tarihte yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 24. maddesinde " geçimi sigortalı tarafından sağlandığı belgelenen " ibareleri 29.7.2003 tarihli 4958 sayılı Yasa'nın 35. maddesi ile değiştirilerek " sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı yasaya göre bağlanan aylık hariç olmak üzere bunlardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan " ibareleri getirilmiştir. Bu tür yasaların yürürlüğe girmeleri ile birlikte derhal tesirini husule getireceği tartışmasızdır. Bu gibi durumlarda kanunların geriye yürümesi değil ani etkisi söz konusudur. H.G.K.'nun 06.04.2005 tarihli, 2005-10-183 Esas, 2005-241 Karar nolu kararıda bu yöndedir.

Hal böyle olunca;Davacı anne ve babaya yasa değişikliğinin yürürlüğe girdiği 6.8.2003 tarihinden itibaren aylığa hak kazandığının tesbiti amacıyla herhangi bir sosyal güvenlik kuruluşuna tabi olarak çalışıp çalışmadıkları ve 2022 sayılı yasaya göre bağlanan aylıklar hariç bunlardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık alıp almadıkları araştırılmalı ve çalışmalarının olmadığı ve aylık almadıklarının tesbiti halinde ise davacılar D. O.ve C.O.a aylık bağlanması için SGKB müracaat edilmesi giderek dava açmak üzere mehil verilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde,tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.