Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/673 K.2008/5518

Davacı-Karşı Davalı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine;

Davalı-Karşı Davacılar ise, davacı işçiye yapılan tedavi giderlerinden dolayı şimdilik 1.000.00YTL’nin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davacının davasının kısmen kabulüyle 30.000.00 YTL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalının karşılık davasının reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekilince istenilmesi ve duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 08.04.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalılar vekili Avukat ...... ile karşı taraf vekili ..... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 22.07.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 32,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Manevi tazminatın takdirinde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, yargılama harç ve giderlerinin HUMK. nun 417. maddesi uyarınca haksız olan tarafa yükletilmesi asılsa da, 26.12.2006 ve 26.06.2007 tarihli ara kararları uyarınca kusur bilirkişi ücreti olarak toplam 575,00YTL’nın dosyada mevcut tahsilat makbuzlarıyla davalılar vekilince yatırılmasına karşılık, bu giderlerin davanın kabulü oranında mükerrer olarak davalılardan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.