Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/7274 K.2009/1708

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Tülay Çınkı tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine.

2.Dava, davacının iş kazası nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat istemi zararın SSK’ca karşılanmış olması nedeniyle reddine 15.000 YTL manevi zararın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Davacı , 31.10.2006 tarihli dava dilekçesinde 15.000.00YTL maddi ,15.000.00YTL manevi tazminat talep etmiş, faize ilişkin herhangi bir talebi bulunmamaktadır. Bu durumda,mahkemece davacı talebi doğrultusunda sadece manevi tazminata karar verilmesi gerekirken HUMUK 74 maddesindeki talepten fazlaya hükmedilmeyeceği ilkesine aykırı olarak yasal faize de hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’un 438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.