Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/8322 K.2008/7610

Davacı, terör saldırısı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan P.Güvenlik Sis. Servis Hiz.Ltd.Şti. ve N.Ş. Sinegoğ Vakfı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle, mükerrer ödemeyi ve haksız zenginleşmeyi önlemek için Kurum tarafından sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerinin Kurumdan sorularak, bildirilen miktarın en son zarardan indirilmesi suretiyle tazminatın saptanması gerektiği, Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. Bu durumda, bu tür uyuşmazlıklarda öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı ve hak sahiplerine Kurum tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin araştırılıp saptanması gerekir.

Somut olayda, hükme esas alınan 09.03.2007 tarihli hesap bilirkişisi raporunda davacının toplam zararının 101.557,22 YTL olarak belirlendi ği ve bu zarardan Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri olan 96.015,11 YTL'nin düşüldükten sonra davacının zararının belirleneceği görüşü belirtilmiş olmasına karşılık mahkemece hatalı değerlendirme yapılarak davacının toplam zararının 96.015.11 YTL olduğu ve bu zararın tamamının Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılandığı sonucuna varılarak maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.

3-Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, husule gelen elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, paranın alım gücüne, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda; gerçekleşme biçimine, oranına, niteliğine hak ve nesafet kurallarına göre, davacı lehine takdir olunan manevi tazminat miktarları azdır. Mahkemenin kabulüne göre de davacının olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesini istediği halde faiz istemi ile ilgili bir karar verilmemiş olması yanlıştır.

Öte yandan, Mahkeme kararlarının HUMK'nun 388-389 maddelerindeki unsurları taşıması infaz kabiliyetinin bulunması gerekir. Hüküm fıkrasında, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ise de infazda tereddüt yaratacak biçimde karar verilen manevi tazminat miktarından davalıların sorumluluklarının niteliği (Müteselsilen veya mütesaviyen) açıklanmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş, 4447 sayılı yasanın Ek 38. maddesi gereğince hüküm tarihine en yakın belli olan verilere göre hesaplanan peşin sermaye değeri kurumdan sorulmak ve bildirilen miktar hüküm tarihine en yakın tarihte belli olan veriler nazara alınarak hesaplanan tazminattan indirilmek, sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.