Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/8350 K.2008/10203

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 22.520,00 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan Hitit İnş.Ltd.Şti. vekillerince istenilmesi ve davalılardan Hitit İnş.

Ltd.Şti. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.07.2008 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan Hitit İnş. Ltd.Şti. vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı adına kimse gelmedi.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı ile davalı Hitit İnşaat Madencilik San. Tic. Ltd. Şti’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 30.10.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 24,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan ölen sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece Borçlar Kanununun 43.maddesi gereğince % 35 oranında indirim yapılmak suretiyle ve taleple bağlı kalarak davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmişse de maddi ve manevi tazminatın belirlenmesinde yanılgıya düşüldüğü, anlaşılmaktadır.

Öncelikle; tarafların hal ve mevkiine, kusur oranlarına, olayın oluşuna ve olay tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiz ile birlikte hükmedilen tazminat miktarına göre; olayda, Borçlar Kanununun 43. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde anılan maddenin uygulanması suretiyle maddi tazminattan indirim yapılması isabetsizdir. Öte yandan davanın niteliği gereği davacının hesaplanan gerçek maddi zararından Sosyal Güvenlik Kurumunca bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin düşülerek karşılanmayan maddi zararın belirlenmesi gerekirken Borçlar Kanunun 43.maddesi gereğince uygulanan takdiri indirimden sonra yalnızca geçici iş göremezlik ödeneğinin düşülmesi suretiyle davacının maddi tazminatının belirlenmesi de hatalı olmuştur.

Manevi tazminata gelince; Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre davacı yararına 15.000,00-YTL manevi tazminat yerine 10.000,00-YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.