Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/8609 K.2009/5668

Davacı, borcu olmadığının tesbiti ile malüllük aylığının tekrar bağlanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, 05.05.2004 tarihli dava dilekçesi ile, davalı Kurumdan almakta olduğu maluliyet aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile aylığının yeniden bağlanmasını ve Kuruma borçlu olmadığının tespitini; karşılık olarak açılan davada ise, davalı-karşı davacı Kurum, davacı-karşı davalı ...’ya yersiz olarak ödendiği belirtilen 2.548,17.-TL’nin yasal faizi ile tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davacı-karşı davalı ...’nın açmış olduğu davanın reddine, karşı davanın ise kabulüne karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Davacı, Pasinler Belediye Başkanlığı’nda çalışmakta iken, 07.05.2003 tarihinde SGK Erzurum Sigorta İl Müdürlüğü’ne müracaat ederek kendisine malullük aylığı bağlanmasını istemiş, SSK Erzurum Bölge Hastanesi Baştabipliği’nin 29.042003 tarihli raporunda, davacının 02.05.2003 tarihinden itibaren çalışarak hayatını kazanamayacağına, bakıma muhtaç durumda olmadığına ve 2 yıl sonra kontrolüne karar verilmiş ve davacıya 15.05.2003 tarihinden geçerli olmak üzere maluliyet aylığı bağlanmıştır.

Kurum tarafından yapılan soruşturma kapsamında davacı, yeniden kontrol muayenesi için SSK Ankara Eğitim Hastanesi’ne sevk edilerek temin edilen 23.06.2003 tarih ve 19.11.2003 tarih 8256 sayılı sağlık kurulu raporlarının, Sağlık İşleri Genel Müdürlüğü Tedavi Hizmetleri ve Maluliyet Daire Başkanlığı’nca incelenmesi sonucunda, davacının çalışma gücünün 2/3’sini kaybetmediğine karar verilmiş ve davacının malullük aylığı 22.07.2003 tarihi itibariyle iptal edilerek, 22.07.2003-22.01.2004 tarihleri arasında ödenen aylıklar borç kaydedilmiştir.

Yargılama sırasında alınan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 24.02.2006 tarihli raporunda, sigortalının çalışma gücünün 2/3’ünü kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına karar verilmiş, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 23.05.2007 tarihli raporunda da aynı şekilde, davacının beden çalışma gücünün en az 2/3’sini kaybetmediği mütalaa olunmuştur.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa’nın, davacıya malûllük aylığı bağlandığı tarih itibarıyla yürürlükte olan 53. maddesinde, çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirdiği belirlenen veya çalışma gücünün en az üçte ikisini yitirmiş durumda sayılmayanlardan 34. madde gereğince yapılan tedavi sonunda, Kurum sağlık tesisleri kurullarınca düzenlenecek raporlarda çalışabilir durumda olmadığı belirtilen sigortalının malûllük sigortası bakımından malûl sayılacağı açıklanmış iken,

anılan maddede 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasa’nın 33. maddesi ile değişiklik yapılmış ve Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az üçte ikisini kaybettiği Kurumca saptanan sigortalının malûllük sigortası bakımından malûl sayılacağı belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucu tarafından 06.08.2003 tarihinden itibaren, çalışma gücünü en az üçte iki oranında yitirmemiş sigortalılar yönünden getirilmiş olan, “çalışabilir” durumda olmama olgusuna ilişkin düzenleme kaldırılmıştır.

Hükme dayanak yapılan Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 24.02.2006 tarihli raporu ile Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’nun 23.05.2007 tarihli raporunda, sigortalı ...’nın çalışma gücünü 2/3 oranında kaybetmediği tespit edilmiş ise de, davacıya malullük aylığı bağlandığı tarihte yürürlükte bulunan 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasa ile değişiklikten önceki 506 sayılı Yasa’nın 53. maddesinin (b) fıkrasına göre bir değerlendirme yapılmamıştır.

Yapılacak iş, dava dosyasının sigortalının tedavisine ilişkin eski ve yeni tüm rapor, belge ve bilgileri ile birlikte Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’na ve gerektiğinde de, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu’na gönderilerek, uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 29.07.2003 tarih ve 4958 sayılı Yasa ile değişmeden önceki 506 sayılı Yasa’nın 53. maddesi (b) fıkrasına göre sigortalı ...'nın “çalışabilir” durumda olup olmadığı belirlenerek, oluşacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı-karşı davalının ...’nın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.