Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2008/8642 K.2008/10200

Davacılar murisin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 181.097,12 YTL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davacılar vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01.07.2008Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davacılar vekili Avukat..... ile karşı taraf vekili Avukat ...... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere,temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 29.08.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacılar ...’ün maddi zararları sigorta tahsisleri peşin sermaye değeri ile karşılandığından maddi tazminat istemlerinin reddine, davacı ...’in maddi tazminat isteminin kabulüne, davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Maddi tazminata ilişkin kurulan hüküm yerindedir. Manevi tazminata gelince: Manevi tazminatların takdirinde yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatların az takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna, 22.06.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre davacı ... yararına 60.000,00-YTL, davacılar ... ...’den her biri için arı ayrı 30.000,00’er YTL manevi tazminat yerine davacı ... yararına 30.000,00-YTL, davacılar ... ...’den her biri yararına 15.000,00’er YTL manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Öte yandan kabul edilen ve reddolunan miktarlar dikkate alınarak ihtiyari dava arkadaşı olan davacıların lehine ve aleyhine tarife hükümlerine göre ayrı ayrı avukatlık ücretinin belirlenmesi gerekirken toplam tazminat üzerinden taraflar yararına noksan avukatlık ücreti belirlenmesi ve davacı tarafça yatırılan ve karar ilam harcından mahsup edilen peşin harcın davacılar üzerinde kalması sonucuna yol açacak biçimde hüküm kurulması da isabetsizdir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı davacılar avukatının iadesini istediği peşin harcı temyiz dilekçesinde 6.447,97YTL ile sınırlandırdığı da dikkate alınarak düzeltilerek onanmalıdır.