KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2009/10014 E., 2010/1142 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2010
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
471 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, murisinin meslek hastalığı sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında diğer temyiz itirazlarının reddine ,
2-Uyuşmazlık, meslek hastalığı sonucu ölen işcinin kızının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.
Davacı murisi Ahmet Sarıtoprak’ın davalıya ait işyerinde Maden ocağında işçi olarak çalışırken meslek hastalığına yakalandığını ve meslek hastalığı sonucu ölümü nedeniyle ,kısmi dava ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 5.00-TL maddi, birleştirilen ek dava ile de 6.000.00-TL manevi tazminatın ölüm tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.
Mahkemece maddi tazminata ilişkin davanın feragat sebebiyle reddine manevi tazminata ilişkin istemin ise aynen kabulune karar verilmiştir.
22.9.2008 ve 10.4.2009 tarihli dava dilekçelerinden açıkça anlaşıldığı üzere davacı, zararlandırıcı sigorta olayı nedeniyle manevi tazminat talebinde bulunurken,murisinin meslek hastalığının meydana gelmesinde hiçbir kusurunun olmadığını belirtmiş, giderek davalı işverenin tam kusuruna dayanmış yargılama devam ederken olayın kaçınılmazlık sonucu meydana geldiği davacı vekili tarafından kabul edilmiştir.Mahkemece talep edilen miktardan bir miktar indirim yapılmak suretiyle manevi tazminatın belirlenmesi gerekirken isteğin aynen hüküm altına alınmış olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2009/10014, K. 2010/1142, 11 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama