Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/10457 K.2010/7543

Davacı, 01.06.2005 tarihinden itibaren ödenmeyen yaşlılık aylıklarına hak kazandığı tarihlerden 19.02.2009 ödeme tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, 1.6.2005-19.2.2009 tarihleri arasında ödenen emeklilik aylıklarına yasal faiz uygulanmasının gerektiğinin tespitini istemiştir. Mahkeme, bilirkişinin yetersiz, soyut görüşlerini esas alarak Kurum'un kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki delillerden, davacının 17.5.2005 tarihinde yaşlılık aylığı talebinde bulunduğu, Kurum'un.

1.10.1983 tarihli işe giriş bildirgesinin fiilen çalışmaya dayalı olmadığını, dolayısıyla sigortalılık başlangıcı olarak kabul edilmediğini bildirerek sigortalılık süresi koşulunun oluşmaması nedeniyle aylık istemini reddettiği, davacının 6.7.2005 tarihinde sigortalılık başlangıcının 1.10.1983 tarihi olarak tespiti için dava açtığı, İzmir 5. İş Mahkemesinde görülen davanın 28.6.2007 tarih ve 2007/495 sayılı karar ile davacı lehine sonuçlandığı ve kararın 21. Hukuk Dairesinin 28.10.2008 tarih, 2008/16666 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği,

kararın kesinleşmesini müteakip Kurum'a başvuran davacıya 24.01.2009 tarihli aylık kararı ile 1.6.2005 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı ve 1.6.2005 – 19..2.2009 tarihleri arasındaki aylıklarının toplu ve faizsiz olarak 19.02.2009 tarihinde ödendiği, 19.2.2009 tarihli ödeme belgesinden davacının ihtirazi kayıt ile yasal haklarının saklı tutularak ödemeyi kabul ettiği anlaşılmaktadır.

Davalı Kurum'un sigortalılık başlangıç tarihinin 01.10.1983 tarihi olduğunu kabul etmeyerek muaraza yaratması üzeren davacının vakit kaybetmeksizin açmış olduğu daval ile haklılığını kanıtlayıp, yaşlılık aylığının da bu tespit kararına istinaden bağlanmış olmasına, davacının, Borçlar Kanununu 113. maddesine uygun olarak yasal haklarını mahfuz tutarak ödemeyi kabul etmesine göre istemin kabulü gerekirken, uygulama yeri bulunmayan kusurlu olunup olunmadığı gibi hususlar değerlendirilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.