Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/11406 K.2010/10835

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 5.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın olay tarihi 03/10/2005 den itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi tazminattan fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Davacının iş kazası sonucu %17,2 maluliyetinin bulunduğu,davacı işçinin %25 oranında, davalı işverenin %75 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davacının kusursuz olduğunu bildirerek davalı işverenin tam kusuruna dayanarak dava açmış, yargılama sırasında davalı işverenin kusurunun %75, davacının ise % 25 olduğu anlaşılmıştır

Bu durumda talepten bir miktar indirim yapılarak davacı yararına 8.000.00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, istemin aynen kabulüne karar verilerek 10.000.00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.