Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/12673 K.2009/13143

Davacı, 01.06.2002 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Dava, ölen sigortalı eşinden ölüm tarihini takip eden aybaşı olan 01.06.2002 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksi kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’nın 22. ve devamındaki maddelerinde kimlere ve hangi şartlarda ölüm aylığı bağlanacağı belirtilirken diğer şartların yanında primi ödenmiş yeterli süre aranmaktadır. Somut olayda davacı, murisinin 17.05.2002 tarihinde ölümü ile 31.05.2006 tarihinde ölüm aylığı tahsis talebinde bulunmuştur.

Kurum davacı murisinin 01.04.2001-17.05.2002 tarihleri arasında 1 yıl 1 ay 16 gün primi ödenen Tarım ... sürenin yeterli olmadığı gerekçesi ile ölüm aylığı tahsis talebini reddetmiştir.Davacı açtığı dava ile muris eşinin 01.05.1997-01.04.2001 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunu tesbit ettirmiştir. Bu döneme ait primleri de davacı tarafından 05.08.2008 tarihinde ödenmesinden sonra ölüm aylığı koşulları sağlandığı görülmektedir.

Hal böyle olunca davacının ölüm aylığına esas olmak üzere, tesbit ettirdiği muris eşine ait hizmete ilişkin primleri ödediği tarihi takip eden aybaşından itibaren davacıya ölüm aylığı bağlanması gerekirken mahkemece şartların oluşmadığı, ölüm tarihini takip eden aybaşı olan 01.06.2002 tarihinden ölüm aylığı bağlanması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.