Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/14437 K.2010/11903

Davacı, davalı işveren nezdinde 2001-25.02.2007 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki benden kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava davacının davalı iş verene ait radyo iş yerinde 2001-2007 tarihleri arasında aralıksız çalıştığının ve davalı Kuruma bildirilmeyen sürelerin tesbiti istemine ilişkindir.

Toplanan delillerden mahkemece davacının davalıya ait iş yerinde 1.1.2002-31.10.2006 tarihleri arasında toplam 210 gün süreyle çalıştığının tespitine karar verilmesi doğrudur.Ancak davanın kısmen kabulü nedeniyle kendisini vekille temsil ettiren davalılar yararına karar tarihinde yürürlükte bulunun Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca avukatlık ücreti taktir edilmemesi ve yargılama masraflarının kabul ve red oranına göre taraflar arasında paylaştırılmaması, ayrıca davacı yararına takdir edilen avukatlık ücreti ile harç dışındaki yargılama giderlerinin her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, yalnızca davalı işverenden tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HUMKnun 438/7maddesi gereği düzeltilerek onanmalıdır.