Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/15236 K.2010/5958

Davacı, ... kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 65.894.00 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan ... Tic. San. A.Ş.’den alınarak davacıya verilmesine, diğer davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan ... Tic. San. A.Ş. vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... Tic. San.

A.Ş. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.05.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... Tic. San. A.Ş. vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Diğer davalı adına kimse gelmedi.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıda karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyizin kapsamına göre davacının tüm, davalı ... Tur. Taş. İnş. Taah. Eml. San. Tic. Ltd. Şti’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 25.11.2004 tarihinde meydana gelen ... kazası sonucu % 9,20 oranında sürekli ... göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davalı ... İnş. Ve Müh. Hiz. Tas. Uy. Ltd. Şti’ne yönelik davanın atiye bırakılması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, davacının maddi tazminat isteminin kabulü, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulü ile davalı ... Tur. Taş. İnş. Taah. Eml. San. Tic. Ltd. Şti’den tahsiline karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı ile davalı ... Tur. Taş. İnş. Taah. Eml. San. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin maddi tazminatın belirlenmesine ilişkin kararı isabetlidir. Manevi tazminata gelince, manevi tazminatın takdirinde yanılgıya düşüldüğü, manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Davacının ... kazası sonucu % 9,20 oranında sürekli ... göremezliğe uğradığı olayda davacının % 20 davalı asıl işveren ... Tur. Taş. İnş. Taah. Eml. San. Tic. Ltd. Şti’nin % 30 ve davalı alt işveren ... İnş. Ve Müh. Hiz. Tas. Uy. Ltd. Şti’nin % 50 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli ... göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 12.000,00-TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 16.00,00-TL’ sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. .

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.