Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/15514 K.2010/11595

Davacı, 16.04.1986-31.05.1990 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğunun tesbitini istemiş, 21.4.2009 tarihli dilekçe ile talebini ıslah ederek 4 yıl, 1 ay, 15 günlük isteğe bağlı sigortalılık süresinin tespitini talep etmiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 16.04.1986-31.05.1990 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğunun tesbitini istemiş, 21.4.2009 tarihli dilekçe ile talebini ıslah ederek 4 yıl, 1 ay, 15 günlük isteğe bağlı sigortalılık süresinin tespitini talep etmiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile,davacının 1479 sayılı Yasa’nın 79. maddesi gereğince isteğe bağlı sigortalı olduğu sürelerin 2 yıl 2 ay 2 gün olduğunun tesbitine, fazla istemin reddine , karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 388. maddesinde; hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, 389.maddesinde de verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılacağı bildirilmiştir.

Mahkemece, davacının hangi tarihler arasında 1479 sayılı Yasa’ya tabi isteğe bağlı sigortalı sayıldığı açık,şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekirken,sadece sigortalılık süresi belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.