Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/15739 K.2011/69

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılardan ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılardan ... A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğramış oldukları maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar, çocukları sigortalı ...'un davalı işverenlere ait işyerinde çalışırken 09.10.2006 tarihinde davalıların kusurlu davranışı sonucu gerçekleşen iş kazası sonucu ölümü nedeniyle her bir davacı için 100.000,00.-TL olmak üzere toplam 200.000,00-TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davalılardan ... A.Ş hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında açılan maddi tazminat davasının reddi ile her bir davacı için ayrı ayrı 50.000,00- TL olmak üzere toplam 100.000,00,TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılar ... A.Ş ile ... Ltd. Şti'i den müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş, karar, davalılardan ... A.Ş vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıların oğlu sigortalı ...'un öldüğü iş kazası olayında, ölen sigortalının % 20, davalılar ... A.Ş ile ... Ltd. Şti'i nin ise, % 80 oranında kusurlu olduğu, davalı ...Ş nin kusurunun bulunmadığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.

Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına yararına 35.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 50.000,00 TL’sına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince hüküm bozulmamalı, kararı davacının temyiz etmemesi nedeniyle davalılar yararına oluşan usuli kazanılmış hak ve davalı ... Ltd. Şti yönünden kesinleştiği de gözetilerek düzeltilerek onanmalıdır.