KÜNYE
21. Hukuk Dairesi 2009/16098 E., 2010/11956 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2010
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı, davalı işveren nezdinde 4.1.2007- 31.10.2007 tarihleri arası 506 sayılı yasaya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava , davacının 04.01.2007-31.10.2007 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalı olarak davalı işverene ait işyerinde çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.
Mahkemece davanın HUMK 409/5 maddesince açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Uyuşmazlığın yasal dayanağını oluşturan,13.12.2007 tarihli Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesince;Görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, Tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.
Mahkemece ,dava açıldıktan ve deliller toplandıktan sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğine göre davalı kurum yararına tam avukatlık ücretine hükmolunmaması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2009/16098, K. 2010/11956, 2 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama