Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/16792 K.2011/309

Davacı, yaşlılık aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, geçmişte ödenen aylıklar nedeniyle Kuruma borçlu olmadığının tesbitiyle 1.2.2003 tarihi itibariyle kesilmiş olan aylıkların ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. Davacı, davalı Kurumca yapılan emeklilik aylığının kesilmesi işleminin iptali ile geçmişte ödenen emekli maaşları ile ilgili borcu olmadığının tespitini ve 1.2.2003 tarihi itibarı ile kesilmiş olan aylıklarının ödenmesini talep etmiştir. Mahkemece, davanın reddine ,karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalı Kurumca ,davacının 30.09.2002 tarihinde işten çıkışını beyan ederek 30.09.2002 tarihinde tahsis talebinde bulunması nedeniyle davacıya 3.304 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılık süresi ve 380 gün askerlik borçlanması toplamı 3.684 gün üzerinden 506 sayılı Yasa’nın 81/A maddesince yaşlılık aylığı bağlandığı,davacının dönem bordrosunda işten çıkış tarihinin 01.10.2002 tarihi olduğu tesbit edilerek davacıya bağlanan yaşlılık aylığının başlangıç tarihi itibariyle kesildiği ve 01.10.2002-25.12.2003 tarihleri arasında fuzuli ödenen 4.830.68 TL’ nın ödenmesinin istendiği,davacının 16.02.2004

tarihinde yeniden tahsis talebinde bulunduğu,Kurumca davacıya 3.305 gün 506 sayılı Yasa’ya tabi zorunlu sigortalılık süresi ve 380 gün askerlik borçlanması toplamı 3.685 gün üzerinden 506 sayılı Yasa’nın 81/A maddesince yeniden yaşlılık aylığı bağlandığı, 31.10.2002 tarihli ücret bordrosunda davacının 1 gün çalışmasının görüldüğü,bordronun imzalı olduğu, 2002/3. dönem bordrosunda davacının 01.10.2002 tarihinde işten çıkışının Kuruma bildirildiğinin görüldüğü, Eylül ayında 4 gün, ekim ayında

1 gün çalıştığının anlaşıldığı,506 sayılı Yasa’ya tabi Hizmet Dökümü cetvelinde 01.10.2002 tarihinde işten çıkışının görüldüğü,tarihi olmayan hesap fişinde, davacının 30.09.2002 tarihinde işten çıktığının yazıldığı,bu tarihin altına çıkışın 01.10 olduğunun belirtildiği, eylül 2002 döneminde prim ödeme gün sayısının 4 gün olduğu yazılarak işverence imza ve kaşe ile tasdik edildiği anlaşılmaktadır. Davanın yasal dayanağını oluşturan ve yaşlılık aylığından yararlanma esas ve şartlarını düzenleyen 506 sayılı Yasa’nın 60.maddesinin H) fıkrasına göre, “Bu maddede belirtilen yaşlılık aylıklarından yararlanabilmek için, sigortalının çalıştığı işten ayrılması ve yazılı istekte bulunması şarttır.”

Mahkemece, davacının işten çıkış tarihinin 01.10.2002 tarihi olduğu ve 01.10.2002 tarihi itibariyle yaşlılık aylığını hak etmediğinin kabul edilmesi doğru ise de, 30.09.2002 tarihli tahsis talebinin fiili çalışmanın bittiği 01.10.2002 tarihinden sonra da geçerli olduğunu kabul ederek,

fiili çalışmanın bittiği 01.10.2002 tarihini takip eden aybaşı olan 01.11.2002 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tesbiti ile 01.10.2002-31.10.2002 tarihleri arasında ödenen yaşlılık aylığının davacı adına borç kaydedilerek bu dönem yönünden davanın reddedilmesi , 01.11.2002-25.12.2003 tarihleri arasında ödenen aylıklardan borçlu olmadığının tesbitine karar vererek aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.