Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/2 K.2010/592

Davacı, davalı işveren nezdinde Kasım 1998-31.10.2007 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, davalı işyerinde Kasım 1998-31.10.2007 tarihleri arasında geçen ve Kuruma eksik bildirilen çalışmalarının tesbiti ile işçilik alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iistemin kısmen kabulü ile davacının davalı şirkete ait iş yerinde 15.11.1998-02.08.2002 tarihleri arasında çalıştığının tespiti ile bir kısım işçilik alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 79/10. maddesinde, bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında; resmi belge veya yazılı delillerin bulunması, sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması, salt, bu nedene dayalı istemin reddine neden olmaz. Somut bilgilere dayanması, inandırıcı olmaları koşuluyla, Kuruma bildirilen dönem bordroları, tanıkları veya iş ilişkisini bilen veya bilmesi gereken işverenler tarafından Kuruma bildirilen komşu işyerleri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen kimi diğer kanıtlarla dahi sonuca gitmek mümkündür.

Somut olayda davacının, davalı Şirket adına tescilli farklı iş yerlerinden 02.08.2002-31.10.2007 tarihleri arasında kesintisiz çalışmalarının Kuruma bildirildiği, tespit istenilen Kasım 1998-02.08.2002 tarihleri arasındaki dönem ile ilgili bildirim bulunmadığı davacının çalıştığını iddia ettiği iş yeri ile ilgili Kurumdan istenilen dönem bordrolarının gönderilmediğibu nedenle dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemde çalışması kuruma bildirilmiş bordro tanıkları olup olmadığının belirlenemediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bordro tanığı yada komşu iş yeri tanığı olduğu anlaşılmayan tanıklarının beyanlarına göre 15.11.1998-02.08.2002 tarihleri arasındaki istemin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş, davacının çalıştığını iddia ettiği iş yerinden geçen ve Kuruma bildirilmeyen süreler yönünden uyuşmazlık konusu dönemde Kuruma verilmiş dönem bordroları varsa kurumdan istenip dönem bordrolarında çalışmaları görülen tanıkların beyanlarına başvurmak, dönem bordrolarının bulunmaması yada bordro tanıklarının adreslerinin tespit edilemediği ya da beyanları ile yetinilmediği takdirde Kurumdan bilgi alınarak veya Emniyet yoluyla yaptırılacak araştırma sonucu iş yerine komşu veya yakın işyerlerinden belirlenen çalışanların ve işyeri sahiplerinin beyanlarına başvurmak,

ayrıca davacının 02.09.1994 tarihinde 20 yaşını doldurmuş olması nedeni ile davacının askerlik sürelerinin ilgili askerlik şubesinden, öğrenim durumu ve okulun devam mecburiyeti bulunup bulunmadığı ve öğenci olduğu tarihler de sorularak, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.