Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/2181 K.2010/1630

Davacı, 18.03.2003 tarihinden itibaren maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, maluliyet aylığı bağlanması konusundaki talebi davalı Kurumca 29.05.2003 tarihinde reddedildiğinden, maluliyet aylığı için başvurduğu 18.03.2003 tarihi itibariyle maluliyet aylığına hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinin maluliyet başlangıç tarihi olarak bildirdiği 20.03.2003 tarihinden itibaren malulen emekli olması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Somut olayda 01.03.1988 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım ... sigortalısı olan ve dejeneretratif miyopi hastası davacının, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 27.11.2006 tarihli raporunda 2/3 oranında malul olmadığına karar verilmiş, davacı yanca bu rapora itiraz edilmesi üzerine, 31.12.2007 tarihli raporda ise davacının beden çalışma gücünü 2/3 oranında kaybettiği, maluliyet başlangıç tarihinin ise Edirne Devlet Hastanesinin 20.03.2003 tarihli rapor tarihi olduğuna karar verilmiştir. Mahkemece Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinin 31.12.2007 tarihli bu raporu esas alınarak davanın kabulü ile Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinin maluliyet başlangıç tarihi olarak bildirdiği 20.03.2003 tarihinden itibaren malulen emekli olması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir.

Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade ederek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir.

Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Bu maddenin uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Sağlık Bakanlığı ile Kurumun birlikte çıkaracağı yönetmelikle düzenlenir.

Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği'nin 55. maddesine göre sigortalının malullük durumunun Kurumca yetkilendirilen Sağlık sunucularının sağlık kurulunca usulüne uygun düzenlenecek raporların Kurum Sağlık Kurulunca incelenmesi sonucu Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğinde belirlenen usul ve esaslara göre tespit edileceği, anılan yönetmeliğin 5. maddesinde sigortalı ve hak sahiplerinin çalışma gücü oranlarının belirlenmesinde a) Sağlık Bakanlığı eğitim ve araştırma hastaneleri, b) Devlet Üniversitesi, c) Türk Silahlı Kuvvetlerine bağlı asker hastaneleri,

ç) sigortalıların ikamet ettikleri illerde (a), (b), (c) bentlerinde belirtilen hastanelerin bulunmaması durumunda Sağlık Bakanlığı tam teşekküllü hastanelerin yetkili olduğu, bildirilmiş, Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 56. maddesinde ise Kurum Sağlık Kurulunca verilen karara karşı yapılan itirazların Yüksek Sağlık Kurulunca inceleneceği bildirilmiştir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de, diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu, giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Mahkemece, davacının maluliyet oranı ve başlangıç tarihinin saptanması açısından, Yüksek Sağlık Kurulu raporu ile çelişen Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinin raporuna davalı yanca itiraz edildiğine göre, Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu’ndan rapor alınması ve aradaki çelişki giderildikten sonra karar verilmesi gerektiği açıktır.

Kabule göre de.

İhtilaf tarihinde yürürlükte bulunan mülga 1479 sayılı Yasa’nın 31. maddesi gereğince “Malullük aylığı, malullüğün tespit edildiği tarihi takip eden aybaşından itibaren başlar.” hükmüne rağmen, mahkemece, Adli Tıp Kurumunca maluliyeti tespit eden rapor tarihi olarak belirlenen 20.03.2003 tarihinden itibaren maluliyet aylığına hükmedilmiş olması; yine aynı Yasa'nın 29.maddesinin (b) ve (c) bendlerinde belirtilen maluliyet aylığı koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılıp kararda tartışılmamış olması; ayrıca 5502 sayılı Yasa'nın 36. maddesi gereğince davalı SGK. harçtan muaf olduğu halde bakiye ilam harcının SGK.

Başkanlığından alınmasına karar verilmesi ve davacının soyadı “Keçe” olmasına rağmen, karar başlığında sehven “Kekeç” olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

Mahkemece açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalı SGK'nun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.