Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/2282 K.2010/1572

Davacı, 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arası 53 aylık vergi borçlanması yapılan hizmetinin mevcut hizmetlerine eklenerek hizmet süresinin tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir. Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 20.4.1982-4.10.2000 tarihli arasında 53 aylık vergi borçlanması yapılan hizmetinin de mevcut hizmetlerine eklenerek hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece 11.4.2008 tarihi hizmet ekstresinde 5 yıl 10 ay 24 günlük ... hizmeti yanında ekstrenin diğer hizmetler bölümünde 1590 günlük vergi borçlanmasıyla 600 günlük askerlik borçlanmasının açık bir şekilde görüldüğü kurumun vergi borçlanmasını geçersiz saymadığı, hesap ekstresi ve kurum yazılarından anlaşılmakla davanın reddine avukatlık ücretinin davacı taraftan alınmasına, yargılama masraflarının davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Yapılan incelemede davacının 11.4.2008 tarihli ekstrede hizmetinin davalı kurumca 6.6.2002 tarihindeki tescilinden itibaren 5 yıl 10 ay 24 gün olarak gösterildiği 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki 1590 günlük=53ay=4yıl 5ay hizmetin ve 600gün=1yıl 8ay askerlik hizmetinin gösterilmediği dava açıldıktan sonraki ekstrede 6yıl, 24 gün hizmet verilerek sanki 1590 günlük hizmetin (vergi borçlanmasının) kabul edilmediği tereddüdü uyandırıldığı ve bu şekilde davalı Kurumun dava açılmasına neden olunduğu görülmektedir.Yukarıda açıklandığı üzere dava açılmasına davalı kurum sebep olduğu halde davacı yararına avukatlık ücretine ve yargılama giderine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.