Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/2545 K.2010/2328

Davacı,davalı işveren nezdinde 15.10.1995-11.6.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Davacı, davalı S.Belediyesi'ne ait iş yerlerinde 15.10.1995-11.06.2004 tarihleri arasında her yıl eğitim öğretim yılı başından sonuna kadar kurs öğretmeni olarak kesintisiz çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının davalı işyerinde 15.10.1995-11.06.2004 tarihleri arasında Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okulların açık olduğu dönemlerde davalı işyerinde sürekli çalıştığının ve bu dönemlerdeki çalışmalarının prim gün sayısı toplamının 2448 gün olduğunun tesbitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacı adına davalı işverence işe giriş bildirgesi verilmediği, hizmet cetveline göre davalı işyerinde çalışmasının bulunmadığı,dava dışı başka işyerinde 23.03.2006-2007/12. ay arasında geçen 243 günlük çalışmalarının kuruma bildirildiği,

işyeri belgelerinin işverence sunulmadığı,dönem bordrosu verilmediği,yasa kapsamında işyeri bulunmadığı,1996-1997 eğitim dönemine ilişkin ders defteri nin geldiği,buna göre davacının 01.11.1996-28.05.1997 tarihleri arasında her gün 5 derse girdiği,bu dönemde, 07.03.1997,01.01.1997,24.03.1997, 17,18.04.1997,21,22,23.04.1997, 22.05.1997,23.05.1997 tarihlerinde derse girmediği,22.11.1996 tarihinde 3 derse girdiği, 2 derse girmediği, 30.12.1996,31.12.1996 tarihlerinde ders yapılmadığı, 14.03.1997 tarihinde izinli olduğu,

22.05.1997 tarihinde 1 derse girdiği,30.12.1998-11.06.1999 tarihleri arasına yönelik günlük ve yıllık ders planlarının ve 1996-1997 dönemine ilişkin günlük ve yıllık ders planların geldiği, 09.06.2003 tarihli davalı belediyece verilmiş teşekkür belgesi olduğu,davacının öğrencilere verilen 06.10.2003-15.06.2004 dönemindeki kurs bitirme belgelerinde öğretmen olarak imzası nın bulunduğu, davacının işyerince kurulan sergi yerinde çekilmiş fotoğrafları nın olduğu, 15.11.2002-15.06.2003 arası geçerli olan belediyece verilmiş kimlik kartının bulunduğu,

08.09.2003 tarihli encümen kararında, davacının 08.09.2003-15.06.2004 tarihleri arasında usta öğretici olarak günlük 5 saat olmak üzere 3.430 TL saat ücreti ile çalışmasına karar verildiği,10.04.2000 ,21.05.2004 tarihlerinde davacıya ücret ödendiğine dair belgelerin olduğu,belgelerin imzalı olduğu, davacının davalı işveren aleyhine Kocaeli 2. İş Mahkemesinin 2004/1025 E sayılı dosyası ile, 15.10.1995-15.10.2004 tarihleri arasına yönelik işçilik alacağı davası açtığı, mahkemece davacının talep edilen dönemlerde okulların açık olduğu sürelerde çalıştığı kabul edilerek işçilik alacaklarına hükmedildiği,

kararın Yargıtay 9. Hukuk dairesince 24.10.2005 tarihinde onanarak kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacının çalışmalarının geçtiğini ileri sürdüğü işyeri bir kamu kuruluşuna aittir. Kamu kuruluşlarında çalışanların kayıtlara geçirilmesi ve ücret ödemelerinin belgelere dayandırılması asıldır. Nitekim, davacıya ait çalışmaların resmi kayıtlara intikal ettirildiği de tartışmasızdır. Mahkemece, davacının kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların hangi nedenle bildirim dışı kaldığı gereğince ve yeterince araştırma konusu yapılmamıştır.

Somut olayda uyuşmazlık davacının davalı işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalışıp çalışmadığı ve çalışmalarının kısmi veya tam süreli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.Hal böyle olunca davanın niteliği gözetilerek araştırma ve inceleme derinleştirilmeden,gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde 506 sayılı Yasanın 2, 6,

9 ve 79/10. maddeleri gereğince kanıtlamadan,davacının günlük mesaisinin tamamını bu işe ayırıp ayırmadığının ve aynı işyerinde tam gün süreli çalışan emsal çalışanlarla aynı işi yapıp yapmadığının yada tam gün süreli çalışan emsal çalışanlara göre önemli ölçüde daha az çalışıp çalışmadığının belirlenmek suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken bu yönde bir değerlendirme yapılmadan ,talep edilen dönemlere ilişkin kurs başlangıç ve bitiş tarihleri araştırılmadan,

tatil günleri tesbit edilmeden ilgili dönemlere ilişkin ders defterleri getirtilerek çalışma gün sayısı ve saatini tesbit edilmeden ve talep edilen dönemlere ilişkin belgeleri bulunan tanıklar dinlenmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur .

Yapılacak iş.

Dava konusu dönemlere ilişkin kurs başlangıç ve bitiş tarihlerini araştırmak, tatil günlerini tesbit etmek,ilgili dönemlere ilişkin ders defterleri getirterek çalışma gün sayısı ve saatini belirlemek, tesbiti talep edilen dönemlerde davacının çalışmalarının, gerçekten olup olmadığını davalı kamu kuruluşu kayıt ve ücret bordrolarından saptamak, bu tür belgelerde noksanlık varsa, bunun nedenini araştırmak, giderek işveren kuruluşun davacı ile ilgili yetkili şef, amir, müdür gibi yetkili kişileri dinleyerek bir sonuca ulaşmak,,davalı işyerinden davacı adına düzenlenen, ders programları da getirtilerek ,

hüküm altına alınan süreler yönünden hafta içi 6-7 saat derse girilen günlerde davacı mesaisini tam gün olarak davalı işveren nezdinde geçirdiğinden bu günlerin tam gün olarak kabul etmek, bu saatlerden daha az saatte derse girilen günlerde ise davacının günlük mesaisinin tümünü davalı işyerine hasretmediği kabul edilerek bu çalışma saatleri için 7,5 saatlik çalışmanın 1 gün kabul edilmek suretiyle hesap yapmak, fiili çalışmanın ıspatı halinde çıkacak sonucu kabul etmek,davalı resmi işyeri olup okulların kapalı olduğu dönemlerde (birinci sömestr tatili,

yaz tatili ve kursun açık olmadığı sürelerde) tatil olduğundan bu günlerdeki çalışmalara ilişkin istemin reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.