Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/3228 K.2009/4936

Davacı, 29.3.1996 tarihinden itibaren dava tarihine kadar tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava davacının 1.1.1978-26.12.1988 tarihleri arasında ticari faaliyeti nedeniyle Bağ Kur sigorta başlangıcının 1.1.1978 tarihi olduğunun ve kendi nam ve hesabına tarım faaliyeti bulunduğundan BağKur sigortalılık süresinin 28 yıl 3 ay 27 gün olduğunun tespiti, bunun kabul edilmemesi durumunda ise ilk prim kesintisinin yapıldığı 29.3.1996 tarihinin sigorta başlangıcı olarak kabulü ile dava tarhine kadar tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 1.5.2008 tarihli bozma kararında davacının 27.12.1988-30.10.1996 tarihleri arasındaki istemine yönelik verilen red kararının doğru olduğu ancak 2926 sayılı yasanın 10 madde koşullarının bulunduğu 1.11.1996 tarihinden dava tarihine kadar olan dönemin kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa 17.11.2008 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın aykırı olduğu tutanağın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır .Özellikle bozma ilamına uyulduğu halde , 17.11.2008 tarihli oturumda verilen kısa kararda sigortalılık başlangıcı "1.1.1996 " tarihi gerekçeli kararda ise "1.1.1999" olarak göstermek süretiyle hüküm kurulmuştur. Bu durumda, konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.