KÜNYE
(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi 2009/3361 E., 2010/3674 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2010
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
KARAR
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine, 2-Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 500,00 TL maddi tazminat isteminde bulunmuş,hesap bilirkişisi 11.11.2008 tarihli raporu ile davacının karşılanmayan maddi zararının 10.031,96 TL olduğunu ve bu zarardan Kurumca fark maluliyet için ödenecek Peşin Sermaye Değerinin düşülmesi gerektiğini belirtmiştir.Kurumun fark maluliyet için ödenecek PSD’yi 6.536,33 TL olarak bildirmesi üzerine davacının karşılanmayan maddi zararının 3.495,63 TL olduğu anlaşılmıştır.Davacı zamanaşımı süresi içinde bilirkişi raporundan ve Kurumun yazısından önce ek dava ile maddi tazminat isteminde bulunduğundan Kurumca fark maluliyet için
ödenecek PSD’yi bilemeyeceği için, fazla maddi tazminat isteminin reddi nedeniyle davalılar yararına avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
Yargıtay 21. Hukuk Dairesi, E. 2009/3361, K. 2010/3674, 1 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama