Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/4590 K.2009/9461

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacılar vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.06.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Dava nitelikçe 21.08.2005 günü trafik iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece iş kazasının davacının tam kusurlu eylemi sonucu meydana geldiğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar süresinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiştir.

Zararlandırıcı olaya maruz kalan işçinin, kesme çiçek üreterek bunları yurt dışına ihraç ettiği anlaşılan işyerinde, şoför olarak çalıştığı ve 20.08.2005 olay günü gün boyu çalıştıktan sonra, işverenin Antalya’daki işyerine Isparta’daki seralardan kesme çiçek yükleyerek getirmesi talimatı verilmesi üzerine aynı gün gecesi yola çıktığı, sevk ve idaresindeki aracın 21.08.2005 günü 17.30 sularında, Isparta Antalya karayolunda Ağlasun ilçesi dere boğazı mevkiinde yoldan çıkarak yan yatmış biçimde bulunduğu, sigortalının da devrilen kamyonun şoför kabininin içinde ezilerek öldüğü, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işverenin, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu İş Kanununun 77.maddesinin açık buyruğudur.

Hükme dayanak alınan 04.06.2007 günlü bilirkişi kurul raporu ile Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Gurup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi’nin 14.04.2008 tarihli raporlarında olayda sigortalının % 100 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Oysa hükme dayanak alınan bilirkişi raporlarında; bilirkişiler, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle, işverenin gün boyu çalıştırdığı işçisini gece yola çıkmaya zorladığına ilişkin tanık anlatımları da dikkate alınarak, işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliğinin ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin, işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı,

alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiç bir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde, saptamadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, kusur raporlarının, İş Kanununun 77.maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece yapılacak iş; işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişilere konuyu yeniden yukarıda açıklandığı biçimde inceletmek, verilen rapor dosyadaki bilgi ve belgelerle birlikte değerlendirilmek ve sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın ve özellikle, işverenin gün boyu çalıştırdığı işçisini gece yola çıkmaya zorladığına ilişkin tanık anlatımları değerlendirilmeksizin, kusurun tamamını sigortalıya veren, inandırıcı güç ve nitelikte olmayan, 77.maddenin öngördüğü koşulları içermeyen kusur raporlarını hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.