Yargıtay 21. Hukuk Dairesi E.2009/5401 K.2010/3321

Davacı, davalı işveren nezdinde geçen çalışmasının her tam yıl için yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava,1985 yılı 3.dönem ile 1998 yılı 2.dönemleri arasında davalı işyerinde geçen çalışma nedeniyle sigortalılık süresine işin niteliği gözönünde tutularak her tam yıl için Yasa'nın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının itibarı hizmet süresinin 767 gün olacağı ve bunun emeklilik sırasında 3600 gün şartı ile nazara alınması gerektiğinin tesbit ve tesciline karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın Ek 5.maddesidir.Anılan maddeye göre sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir.Birinci koşul,sigortalının basın ve gazetecilik işyerlerinde çalışması,ikinci koşul ise maddenin 2.bendinin alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda gerçekleşmesidir.Fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının varlığının saptanması için kimya,tıp ve iş güvenliği dalında uzman bilirkişilerin görüşlerine başvurulmasında yasal zorunluluk olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı ....işyeri sicil numaralı işyerinde 01.03.1986 tarihinden itibaren 29.02.2000 tarihine kadar çalışmasının bulunduğu,1998/3-2000/1 arası çalışmalarının 2A kapsamında göründüğü, ...işyeri sicil numaralı işyerinin 01.02.1986 tarihinde, ....işyeri sicil numaralı işyerinin ise 01.06.1985 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsama alındığı,davalı işyerinde keşif yapılmadan, emsal dosyada yapılan keşif üzerine alınan bilirkişi raporu esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporu üzerine bireyselleştirme yapılmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş,çalışmanın geçtiği iş yerinde uzman bilirkişiler de hazır olacak şekilde keşif yapmak ,iş yeri çalışanlarını tanık olarak dinlemek,davacının şahsi dosyasındaki çalışmasının niteliği ile bu beyanları karşılaştırmak, bilirkişilerden rapor alınarak çıkacak sonuca göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup,bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.