1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Dava,davacının iş kazası sonucu sürekli işgöremezliğe uğraması nedeniyle manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir.
Mahkemece 20.,000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.
Davacının iş kazası sonucu % 12,20 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olayda davacının % 20, davalı işverenin % 80 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.
Borçlar Kanunumun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile sigortalıya verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.
O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararımın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir.
Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.
Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı davacının sürekli iş göremezlik oranı, işçinin yaşı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.
Bu ilkeler gözetildiğinde davacı yararına 12.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 20.000,00 TL'sına hükmedilmesi ayrıca faiz başlangıcının kaza tarihi olan 2.8.2002 tarihi yerine hüküm fıkrasında 2.8.2008 olarak yazılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.
"SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün fıkrasının tümden silinerek yerine
1- Manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 12.000,00 TL manevi tazminatın 2.8.2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,fazla talebin reddine,
2-Davaya ihbar olunan ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına
3-Alınması gereken 648,00 TL ilam harcından peşin alınan 337,50 TL nispi harcın mahsubu ile bakiye 310,50 TL harcın davalıdan alınarak Hazine'ye geri kaydına,davacıdan peşin alınan 337.50 TL nispi harç ile 14,00 TL başvurma harcı toplamı 351,50 TL harç giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine
4-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.440,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,red olunan miktar yönünden 1.440,00 TL avukatlık ücretininde davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
5-Davacının yaptığı 24.30 TL yargılama giderinden red ve kabul oranına göre takdiren14.00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine kalanının davacı üzerinde bırakılmasına,"rakam ve sözcüklerin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 67.20 TL temyiz başvuru harcının taraflarca yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.